Hinoki – veelbelovende opening van het NEXTfestival

Máté Mészáros’ Hinoki, een grandioze afsluiter van het Ultimates festival en tegelijkertijd een veelbelovende opening van het NEXTfestival.
“Er zullen wel nog tickets te verkrijgen zijn aan de deur”, had ik een vriendin verzekerd die de voorstelling niet wou missen. Ik bleek me duidelijk vergist te hebben toen ik buiten de menigte zag staan die voor de dansvoorstelling nog van een glaasje genoot. We konden ons buiten verwarmen aan vuurkorven, vuur dat tegelijkertijd rust en kracht uitstraalde, en rondom ons lag er een weggetje van houtsnippers. Lees verder Hinoki – veelbelovende opening van het NEXTfestival

Advertenties

Gemengde gevoelens na Tornar

Na de voorstelling ’Tornar ’ verliet ik de zaal met vele vragen. Het verhaal was me wat onduidelijk gebleven. Ook al bracht de combinatie van mensen een unieke sfeer op scène, toch was ik niet helemaal overtuigd. Een jong zwart meisje stond te shaken , terwijl de oude man op een stoel bleef zitten. Het contrast tussen de dansers zorgde wel voor mooie momenten, alhoewel er niet echt sprake was van veel dans. Effecten zoals zand dat uit de lucht waait, zorgen toch wel voor een verassing en weer een mooi moment. Jammer genoeg bleef het bij mooie momenten. Ik wil de voorstelling zeker niet afbreken want een voorstelling met zo’n leeftijdsverschillen is geen makkelijk gegeven. Misschien moet Seppe Baeyens het zichzelf volgende keer niet zo moeilijk maken…

Monkey sandwich: intrigerend, maar moeilijk te begrijpen

Monkey sandwich4

Het valt niet langer onder stoelen of banken te steken dat Wim Vandekeybus een uitstekende choreograaf is. Hoewel ik nog geen voorstellingen van hem gezien had voor het Ulti’mates festival van start ging, ben ik nu al verkocht. Bij Monkey sandwich is het niet langer de dans die centraal staat. Nu draait het vooral om de film. Ik was benieuwd om te zien hoe Wim het ervan afbracht, deze keer als regisseur. Ik keek enorm geboeid naar de film. Serieuze onderwerpen, zoals leven en dood, en humor wisselden elkaar af. Die afzonderlijke fragmenten intrigeerden enorm, maar het geheel van de film was voor mij moeilijk te begrijpen. Ik vond weinig samenhang in de film. Enkele aangrijpende fragmenten zullen me wel bijblijven, zoals regisseur Jerry die zijn vrouw en ongeboren kind kwijtraakt en de oude man die over zijn dood praat. Het beste aan de voorstelling vond ik de live muziek met muzikanten Elko Blijweert, Joris Caluwaerts, Frans Van Isacker en Simon Lenski. Hun muziek en geluid versterkten de emoties bij de film en maakten het plaatje compleet. Dat ze op het einde om af te sluiten nog een liedje speelden, was voor mij dan ook een pluspunt.

 

Spiritual unity, 5 jaar Ultima Vez

Spiritual unity, een mysterieuze titel die meteen aanspreekt. Oorspronkelijk is het de titel van een album van de Amerikaanse jazz-saxofonist Albert Ayler. “Muziek brengt je tot leven, gaat recht naar je chakra. Wat je ook doet, het krijgt je te pakken. Muziek is een voedingsstof als water en zonlicht. Het is zelfs spiritueler dan water. Water kan je zien. Muziek niet. Het is allesomvattend.” Lees verder Spiritual unity, 5 jaar Ultima Vez

Opening Ulti’mates festival

“Ik tracht altijd mij op hetzelfde niveau te zetten van mijn dansers.” Wim Vandekeybus brengt in het interview zijn geheimen voor een geslaagde voorstelling aan het licht. Wim heeft naar eigen zeggen een goede intuïtie om mensen in te schatten. Hij behandelt iedereen verschillend en voelt intuïtief aan wat ze nodig hebben om het beste van zichzelf naar boven te halen. Lees verder Opening Ulti’mates festival